. . .από τον ΘΕΟΦΑΝΗ ΕΡΜΗ ΘΕΟΧΑΡΟΠΟΥΛΟ το 2022 στον ΣΤΕΛΙΟ ΠΑΠΑΔΟΓΙΑΝΝΑΚΗ το 2025,
από την ΗΛΕΙΑ το 2007 στο ΜΑΤΙ το 2018,
από το EXPRESS SAMINA το 2000 στα ΤΕΜΠΗ το 2023. . .
του ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ Γ. ΓΕΡΑΣΙΜΑΤΟΥ
Crisis Management Certified Specialist
Ακολουθία Εντολών – Οδηγιών προς τον Θάνατο.
Ενώ θα μπορούσαν να αποτραπούν, εν τούτοις, δεκάδες συνάνθρωποί μας ξεψυχούν κάθε χρόνο στην Ελλάδα, αναμένοντας ασθενοφόρο, ελικόπτερο, πυροσβεστικό, περιπολικό, πλωτό ασθενοφόρο, ομάδα διάσωσης που δεν φθάνουν ή φθάνουν έπειτα από χρόνους δίσεκτους. Δεκάδες άλλοι, ξεψυχούν περιφερόμενοι από πόλη σε πόλη και από νοσοκομείο σε νοσοκομείο και έπειτα σε άλλο νοσοκομείο ή μεταφερόμενοι με αγροτικά, ταξί, κλούβες, έως ότου έρθει η κατάλληλη ώρα, όπου, αντί να παραδοθούν στα επείγοντα, παραδίδονται στα νεκροτομεία και αντί να ξεκινήσουν νοσηλεία, ξεκινούν ταρίχευση. Κάθε περίπτωση τραυματισμού ή απειλής της ζωής και ένας ακατάληπτος τρόπος διαχείρισης. Απουσία ικανής ηγεσίας, απουσία εφαρμογής πρωτοκόλλων ενεργειών, απουσία συντονισμού, υπευθυνότητας, απουσία εκπαίδευσης, ελέγχου, αξιολόγησης, λογοδοσίας. Αντ’ αυτού, . . .
Άδικος θάνατος ο ένας, άδικος θάνατος ο άλλος, άδικος θάνατος ο τρίτος, ώσπου στο τέλος θα παρεξηγηθεί και ο θάνατος, γιατί είναι ο μόνος δίκαιος που συμβαίνει ως φαινόμενο, απόρροια της ακολουθίας αποφάσεων, ενεργειών και καταστάσεων. Είναι σε τέτοιο βαθμό προδιαγεγραμμένη η πορεία των τραυματικών συμβάντων στην χώρα μας, που μπορεί με ακρίβεια να εκπονηθεί ειδικός αλγόριθμος περατότητας τραυματισμού.
Γιατί συμβαίνουν; Γιατί επαναλαμβάνονται;
Ένα αναπάντητο «γιατί;» βασανίζει κάθε φορά (όχι όλους) εκείνους τους λίγους που στερούνται τα αγαπημένα τους πρόσωπα και τους υγιώς σκεπτόμενους και υπεύθυνους ανθρώπους. Το φαινόμενο δεν είναι τωρινό, ούτε της παρούσης κυβέρνησης, ούτε της προηγούμενης, ούτε των σημερινών συνθηκών. Το φαινόμενο είναι πληγή 10ετιών και έχει να κάνει με την σθεναρή άρνησή μας να νοιώσουμε υπεύθυνοι, να ενεργούμε και να συμπεριφερόμαστε με υπευθυνότητα. Δεν μας φταίνε σε όλα οι κυβερνήσεις. Πρωτίστως φταίμε εμείς οι πολίτες και έπειτα οι κυβερνήσεις που είναι επιλογή μας.
Ασκήσεις Ετοιμότητας ως Θέατρο του Παραλόγου.
Ένα στοιχείο που θα μπορούσε να είχε αντιστρέψει αυτή την κατάσταση, είναι η διεξαγωγή ασκήσεων ετοιμότητας, επί χάρτου και επί πεδίου, σε προσομοίωση πραγματικών συνθηκών και όχι σε προσομοίωση σατιρικών σκηνών. Εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο : οι ασκήσεις ετοιμότητας των εμπλεκομένων φορέων και υπηρεσιών, για την αντιμετώπιση τραυματικών ή καταστροφικών συμβάντων επιτυγχάνουν στο 100% σύμφωνα με τους πανηγυρισμούς των επικεφαλής, ενώ τα αληθινά συμβάντα, παρόμοια των ασκήσεων, αποτυγχάνουν στο 100% σύμφωνα με τις ΜΕΘ και τα γραφεία τελετών. Βλέπετε, η αληθινή πραγματικότητα στο πεδίο, δεν έχει καμία ομοιότητα με τους θεατρινισμούς στην εικονική πραγματικότητα των ασκήσεων. Ερωτήματα ουσίας : γιατί δεν συγκλίνουν οι σχεδιασμοί των ασκήσεων ετοιμότητας προς την πραγματικότητα; γιατί η πραγματικότητα δεν πλησιάζει τα ποσοστά επιτυχίας των ασκήσεων ετοιμότητας; Απάντηση : για να έχουν απόδοση και ωφελιμότητα οι ασκήσεις ετοιμότητας και αυτό να μεταφέρεται στο πεδίο, πρέπει να πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες σκοπίμως παραλείπονται, υπέρ του δημοσίου θεάματος και όχι υπέρ της δημόσιας ασφάλειας.

Δίκαιος Θάνατος από την Άδικη Αντιμετώπιση.
Πριν λίγες ημέρες, ένας ακόμη συνάνθρωπός μας στην Κρήτη έφυγε άδικα, σύμφωνα με την οπτική των όσων δεν γνωρίζουν. Διότι, σύμφωνα με την οπτική των ειδικών του πεδίου, του μηχανισμού του τραυματικού συμβάντος και της ακολουθίας των αποφάσεων που δεν ελήφθησαν και των ενεργειών που δεν έγιναν, έφυγε δίκαια, από την άδικη αντιμετώπιση που είχε από τους φορείς που αποτελούν τον εθνικό μηχανισμό ανταπόκρισης στην έκτακτη ανάγκη.
Ο ανθρώπινος θάνατος είναι φαινόμενο και συντελείται από ακολουθία διαδικασιών, προκειμένου σε μια οριακή στιγμή της βιολογικής κατάστασης να επέλθει η μη ανατάξιμη διακοπή της καρδιακής και της αναπνευστικής λειτουργίας. Στην περίπτωση του Στέλιου Παπαδογιαννάκη, αυτή η ακολουθία διαδικασιών, μπορούσε να μην είχε ξεκινήσει στον χρόνο και υπό τις συνθήκες που ξεκίνησε και να ζούσε. Εάν αργότερα, λόγω του μηχανισμού του τραυματισμού και της ακολουθίας των οργανικών λειτουργιών επιβίωσης είχε επέλθει θάνατος, εφόσον όμως έγκαιρα και σωστά είχε υποστηριχθεί ιατρικώς στο πεδίο και είχε μεταφερθεί σε νοσοκομειακή μονάδα και είχε τύχει της πρέπουσας επείγουσας ιατρικής αντιμετώπισης, αυτό δεν μπορεί κάποιος να προεξοφλήσει, διότι, δεν ακολουθήθηκε κανένα πρωτόκολλο.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο θάνατος δεν είναι ποτέ άδικος. Οι αποφάσεις μας, οι πράξεις μας, οι ενέργειές μας είναι άδικες, που στέλνουν στον θάνατο συνανθρώπους μας. Λόγου χάρη, όταν περνάς με κόκκινο, όταν προσπερνάς αντικανονικά, όταν οδηγείς μεθυσμένος και σκοτώνεις τον διερχόμενο, η άδικη πράξη σου είναι που έστειλε στον θάνατο τον συνάνθρωπο. Δεν ήρθε ο θάνατος να τον πάρει χωρίς λόγο, επειδή καθόταν στο τιμόνι του αυτοκινήτου του. Αλλά για να καλύψουμε το άδικο της πράξης μας, ρίχνουμε το άδικο στο φαινόμενο του θανάτου που εμείς προκαλέσαμε. Έτσι και στην περίπτωσή μας, είχαμε τεράστια ανικανότητα αντιμετώπισης του τραυματικού συμβάντος, για 1, 2, 3, . . . 23 ώρες. Πόσο άλλο να καθυστερήσει η φυσική εξέλιξη της οργανικής λειτουργίας επιβίωσης έπειτα από σοβαρό τραυματισμό;
Προγραμματισμένη Αντίστροφη Μέτρηση 23 ωρών προς τον Θάνατο.
Με την επιφύλαξη των λάθος πληροφοριών ή της λάθους κατανόησης από τον συντάκτη του παρόντος, τουλάχιστον πέντε στοιχεία δείχνουν ότι, μείωναν τον βαθμό δυσκολίας διάσωσης και διευκόλυναν την επιχείρηση, αλλά δεν λειτούργησαν προς όφελός της, προγραμματίζοντας το επερχόμενο.
1. Απουσία του στοιχείου της έρευνας. Στο τραυματικό συμβάν του Στέλιου Παπαδογιαννάκη, όπως και του Θεοφάνη Ερμή Θεοχαρόπουλου, ΔΕΝ είχαμε έρευνα αγνοουμένου, αλλά μόνο διάσωση. Στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, η σπατάλη του χρόνου γίνεται στο στάδιο της έρευνας, που μπορεί να διαρκέσει από ώρες έως και ημέρες. Σε αυτό το στάδιο, χάνονται οι περισσότερες ανθρώπινες ζωές. Στις δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις (Θεοχαρόπουλου και Παπαδογιαννάκη), είχαμε μηδενικό χρόνο έρευνας, άμεση γνωστοποίηση ακριβούς θέσης, άμεση κλήση για βοήθεια, άμεση γνωστοποίηση τύπου τραυματισμού και άμεση ενεργοποίηση μηχανισμού διάσωσης.
2. Απουσία του στοιχείου της δυσκολίας πρόσβασης. Όσον αφορά την διαδικασία πρόσβασης, το σημείο ήταν προσβάσιμο, οπότε κι εδώ αφαιρούμε τον βαθμό και τον χρόνο δυσκολίας πρόσβασης. Οι σύντροφοι του τραυματισθέντα έφθασαν άμεσα κοντά του.
3. Απουσία του στοιχείου της αδυναμίας παροχής βοήθειας. Ένα τρίτο στοιχείο, είναι η απουσία αποκοπής του τραυματία από εξωτερική παροχή βοήθειας. Η δυνατότητα παροχής βοήθειας (ιατρικός εξοπλισμός, ιατρικό προσωπικό, διασώστες, μέσα διάσωσης) ήταν εφικτό να φθάσουν στον τραυματία, χωρίς καθυστέρηση, εφόσον στον τραυματία έφθασαν οι σύντροφοί του.
4. Απουσία δύσκολων καιρικών συνθηκών. Οι επικρατούσες καιρικές συνθήκες δεν απέτρεπαν την προσέγγιση πεζοπόρων ομάδων διάσωσης και πτητικών μέσων εναέριας διάσωσης.
5. Απουσία πιεστικού χρόνου. Ο χρόνος στην περίπτωση του Στέλιου Παπαδογιαννάκη (23 ώρες), δεν ήταν καθόλου πιεστικός, όσο του Θεοφάνη Ερμή Θεοχαρόπουλου (4 ώρες), εάν μπορούμε να πούμε ότι, αυτός ο χρόνος ήταν πιεστικός, σύμφωνα με τα διεθνή δεδομένα διάσωσης σε αντίστοιχες του συμβάντος περιπτώσεις.
Στα ανωτέρω πέντε, δεν συνυπολογίζονται και άλλα στοιχεία που διευκόλυναν την επιχείρηση διάσωσης, όπως, η καλή φυσική κατάσταση του τραυματία πριν το συμβάν, η αργή οργανική επιδείνωση μετά τον τραυματισμό, η έγκαιρη άφιξη της ΕΜΑΚ και του Σπηλαιολογικού Ομίλου Κρήτης, με ίδιους πόρους και δυνατότητες, κ.α. Όλα τα στοιχεία συντελούν στο συμπέρασμα ότι, ο Στέλιος Παπαδογιαννάκης, είχε όλες τις ευκαιρίες διάσωσης με το μέρος του. Εν τούτοις, σε πείσμα όλων των δυνατοτήτων διάσωσης και των προσδοκιών της οικογένειάς του και των συντρόφων του, ο τραυματίας αφέθηκε να περιμένει και να περιμένει και να περιμένει . . . έως ότου . . .

Σύγχρονο Δίκτυο Ασφάλειας και Προστασίας Απεριορίστων Πόρων, αλλά χαμηλών επιδόσεων.
Θεωρητικά, η Ελλάδα διαθέτει άμεσα και έμμεσα, σύγχρονα συστήματα για την αντιμετώπιση του επείγοντος, με απεριόριστους πόρους. Θεωρητικά πάντα. Ειδικά για την περίπτωση μελέτης (Κρήτη - Δεκέμβριος 2025) και ενδεικτικά θα αναφέρουμε : Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας από το 1995 με απεριόριστους πόρους. Εθνικό Σύστημα Υγείας από το 1983 με απεριόριστους πόρους. Υπηρεσία Επείγουσας Προνοσοκομειακής Φροντίδας Υγείας από το 1985 με απεριόριστους πόρους. Εθελοντισμός Πολιτικής Προστασίας από το 2002 με περιορισμένους πόρους. Πυροσβεστικό Σώμα από το 1926 με απεριόριστους πόρους. 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας και Διάσωσης από το 1998 με απεριόριστους πόρους. Εθελοντισμός Πυροσβεστικού Σώματος από το 1991 με περιορισμένους πόρους. Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας από το 1930 με περιορισμένους πόρους. Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος από το 2001 με περιορισμένους πόρους. Υγειονομικές Περιφέρειες από το 2001 με απεριόριστους πόρους. Μοίρα Καταδρομών από το 1965 με απεριόριστους πόρους. Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός από το 1877, με περιορισμένους πόρους. Σώμα Ελλήνων Προσκόπων από το 1910 με περιορισμένους πόρους. Ειδική Μονάδα Αντιμετώπισης Καταστροφών από το 1987, με απεριόριστους πόρους. Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις από το 1828 με απεριόριστους πόρους. Δεκάδες τοπικές εθελοντικές οργανώσεις πολιτικής προστασίας, με περιορισμένους πόρους. Δήμοι και Περιφέρειες από το 1828 και 1986 αντίστοιχα, με απεριόριστους πόρους, κ.α.
75.000 επαγγελματίες και 15.000 εθελοντές δεν ήσαν αρκετοί να σώσουν έναν;
Όλοι οι ανωτέρω φορείς, υπηρεσίες και οργανισμοί, υφαίνουν ένα πανίσχυρο δίχτυ προστασίας και ασφάλειας σε όλη την επικράτεια. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα σύγχρονο, ισχυρό, απεριορίστων πόρων δίκτυο ασφάλειας και προστασίας του πολίτη στην έκτακτη ανάγκη, το οποίο απασχολεί περισσότερους από 75.000 αμειβόμενους επαγγελματίες και περισσότερους από 15.000 εθελοντές. Αλλά το δίκτυο αυτό αποτυγχάνει όλο και συχνότερα και αποδεικνύεται ανεπαρκές στην αποστολή του. Όχι σε ακατόρθωτες αποστολές, αλλά σε κατορθωτές, επιπέδου κινητοποίησης τοπικών δυνάμεων (Level 3, 4, 5 / Incident Command System).
Ερώτημα ουσίας : γιατί κατέληξε σε θάνατο και ο τραυματισμός του Στέλιου Παπαδογιαννάκη; Υπήρξε Ενεργητική και Ικανή Ηγεσία για την διεκπεραίωση του συμβάντος ή λειτούργησε παθητικά, με αδράνεια και περιοριστικά των υπαρχουσών δυνατοτήτων; Τα δισεκατομμύρια που δαπανώνται ετησίως, γιατί δεν έχουν χρησιμότητα σε συμβάντα καθημερινότητας; Το ζητούμενο του συντάκτη του παρόντος πονήματος, δεν είναι τι έπραξε κάθε υπηρεσία χωριστά, αλλά τι έπραξε το σύνολο των εμπλεκομένων φορέων και υπηρεσιών, ως ενιαία οντότητα, ανταποκρινόμενη στην έκτακτη ανάγκη.
Δικαιολογώντας τα Αδικαιολόγητα.
Βεβαίως, μπορεί να αντιταχθεί οποιοσδήποτε και να αναφέρει ότι, «. . . και τόσες χιλιάδες συνάνθρωποί μας που σώζονται κάθε χρόνο από τους επαγγελματίες, δεν υπολογίζονται;». Άστοχο επιχείρημα. Αυτή είναι μια παραπλανητική αιτιολογία, για να δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα. Διότι, τις κρατικές υπηρεσίες δεν τις συγκρίνεις ποτέ με πόσους έσωσαν, αλλά με πόσους δεν έσωσαν, καθότι διαθέτουν απεριόριστους πόρους (ανθρώπινους, οικονομικούς, τεχνητούς, φυσικούς, κ.α.). Η αποστολή των κρατικών υπηρεσιών είναι να σώζουν. Όχι προσωρινά ή ευκαιριακά, αλλά σταθερά και μόνιμα. Όχι αόριστα, αλλά με ακρίβεια. Για μια εθελοντική οργάνωση, μπορείς να το πεις αυτό (όχι εν λευκώ), γιατί έχει περιορισμένους πόρους, αλλά για μια κρατική υπηρεσία συγκεκριμένης αποστολής πρώτης γραμμής και απεριορίστων πόρων, δεν επιτρέπεται να το λες. Πόσο μάλλον, όταν μιλάμε για περισσότερες από πέντε (5) τουλάχιστον εμπλεκόμενες κρατικές υπηρεσίες του επείγοντος και άλλες τόσες εθελοντικές οργανώσεις υπολογίσιμου διαμετρήματος.
Και πάλι, μπορεί να αντιταχθεί οποιοσδήποτε και να αναφέρει ότι, « . . . αυτός ο διοικητής ή εκείνος ο επικεφαλής ή ο τάδε υπεύθυνος, έκαναν αυτό που έπρεπε ή μέχρι εκεί που μπορούσαν». Άστοχο επιχείρημα. Κι αυτή είναι μια παραπλανητική αιτιολογία, για να δικαιολογούνται τα αδικαιολόγητα. Ποιο είναι το όριο του « . . . έκαναν αυτό που έπρεπε» και του « . . .μέχρι εκεί που μπορούσαν»; Ποιος ορίζει αυτό το όριο; Από που εξουσιοδοτείται κάποιος να ορίζει ότι είναι επαρκές το « . . . έκαναν αυτό που έπρεπε» και το « . . .μέχρι εκεί που μπορούσαν»; Από που προκύπτει το οριακό σημείο του ορίου αυτού; Έφτασαν σε αυτό το όριο ή δεν έφτασαν; Ποιος το ήλεγξε;
Αναγκαία Διευκρίνηση :
Διευκρινίζεται ότι, το παρόν πόνημα δεν αμφισβητεί, ούτε αμφιβάλει, ούτε υπαινίσσεται, για το ‘‘αν οι συγκεκριμένοι εντεταλμένοι λειτουργοί έπραξαν ή δεν έπραξαν αυτό που έπρεπε ή αυτό που μπορούσαν’’. Ούτε μπαίνει στην διαδικασία δημόσιας ή ιδιωτικής συζήτησης με οποιονδήποτε. Το παρόν πόνημα ασχολείται δημόσια, ανεξάρτητα, αντικειμενικά και με υπευθυνότητα, με τον εθνικό μηχανισμό ανταπόκρισης στην έκτακτη ανάγκη, ως συνολική οντότητα της χώρας μας και όχι ως μεμονωμένη υπηρεσία, υπό την σκιά των αλλεπάλληλων αποτυχημένων επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης. Στην έκφραση «ως συνολική οντότητα της χώρας μας» περικλείονται το σύνολο των φορέων και υπηρεσιών, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα. Ο συντάκτης του παρόντος πονήματος, με διεθνή εμπειρία 45 ετών, ασχολείται με ειλικρινές ενδιαφέρον έμπρακτης υποβοήθησης των προσπαθειών όλων, για αποτελεσματικές υπηρεσίες προνοσοκομειακής φροντίδας υγείας, έρευνας και διάσωσης, πρόληψης και αντιμετώπισης καταστροφών.

Οι Κρατικές Υπηρεσίες ΔΕΝ Δικαιολογούνται.
Εάν αποδεχόμαστε δικαιολογίες για την παραλυτική λειτουργία κρατικών υπηρεσιών, έχουμε πρόβλημα ως κοινωνία. Εάν το κράτος με τους απεριόριστους πόρους το δικαιολογούμε τόσο εύκολα όταν δεν εκπληρώνει την αποστολή του και χάνει συνάνθρωπός μας την ζωή του, τότε υπάρχει εξ ορισμού δικαιολογία για κάθε θάνατο συνανθρώπου μας από άδικη πράξη ή παράλειψη τρίτου. Και αν μας επιτεθεί γείτονα χώρα και δεν αντιδράσουμε ή αντιδράσουμε μουδιασμένα, τότε θα αποδεχθούμε κι εκεί ότι « . . .η κυβέρνηση έκανε αυτό που έπρεπε» ή « . . . μέχρι εκεί που μπορούσε».
Όταν η Δικαιοσύνη καταδικάζει την Παραλυτική Λειτουργία.
Μία από τις πολλές περιπτώσεις. Κλήση από ιδιώτη ιατρό καρδιολόγο στο τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ, που λόγω αλλαγής βάρδιας, άργησε 36 λεπτά να διαβιβαστεί στο ασθενοφόρο, ενώ είχε γνωστοποιηθεί ότι το περιστατικό ήταν επείγον καρδιολογικό. Η άνευ δικαιολογίας (όχι για τον τηλεφωνητή, αλλά για το σύστημα) καθυστέρηση διαβίβασης εντολής, στοίχησε την ζωή σε έναν 33χρονο συνάνθρωπό μας, πατέρα 2 ανήλικων παιδιών.
https://www.protothema.gr/greece/article/1236775/sumvoulio-tis-epikrateias-apozimiosi-apo-to-dimosio-epeidi-argise-to-asthenoforo/
The known unknowns or the unknown unknowns Incident Manager and Incident Commander?
Στο συμβάν του Θεοφάνη Ερμή Θεοχαρόπουλου, στο συμβάν στα Τέμπη, στο συμβάν του Στέλιου Παπαδογιαννάκη, κλπ, ποιοι ήσαν οι Incident Managers και ποιοι οι Incident Commanders? Ποια φυσικά πρόσωπα – επαγγελματίες λειτουργοί ορίστηκαν στις ανωτέρω θέσεις αυξημένης ευθύνης για την διαχείριση των συμβάντων; Από ποια διαδικασία ορίστηκαν; Ποια πρωτόκολλα εφάρμοσαν; Πως διαχειρίστηκαν τα συμβάντα; Ποια η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους; Αυτές είναι δημόσιες πληροφορίες, αναγκαίες για την εύρυθμη λειτουργία των επιχειρήσεων, την ασφάλεια των εμπλεκομένων, την διαφάνεια των διαδικασιών, την απόδοση δικαιοσύνης, την εκπόνηση καλών πρακτικών, την υιοθέτηση διορθωτικών αλλαγών, αναβαθμίσεων, κ.α. Ορίστηκαν ή δεν ορίστηκαν Incident Manager και Incident Commander στην διαχείριση του συμβάντος του Στέλιου Παπαδογιαννάκη; Η έκβαση του συμβάντος είναι αποτέλεσμα χειρισμών των ανωτέρω επαγγελματιών λειτουργών ή αποτέλεσμα της απουσίας ορισμού τους; Εν κατακλείδι, ποιος ηγήθηκε ως φυσικό πρόσωπο της όλης επιχείρησης διάσωσης; Συντάχθηκε λεπτομερές χρονολόγιο του συμβάντος; Τι κατέδειξε ως επιχειρησιακή αιτία και όχι ως οργανική αιτία που οδήγησε στον θάνατο; Οι απαντήσεις ασφαλώς θα προκύψουν από την έρευνα της ελληνικής δικαιοσύνης.
ΚΟΣΜΟΣ : από την Πολιτική Προστασία στην Πλανητική Προστασία.
ΕΛΛΑΔΑ : από την Πολιτική Προστασία στην Πολιτικών Προστασία.
Διευκρινίζεται ότι, ο όρος «Πολιτική Προστασία» στην παρούσα παράγραφο, αναφέρεται στην πολιτική προστασία ως λειτουργία και όχι ως υπηρεσία. Σε πολλές χώρες του πλανήτη, η πολιτική προστασία λαμβάνεται ως πολύ σοβαρή λειτουργία, ισάξια της εθνικής άμυνας. Στην Ελλάδα η πολιτική προστασία λαμβάνεται ως πάρεργο.
ΑΜΕΡΙΚΗ : 1993 (32 χρόνια πίσω), ίδρυση ειδικής εθνικής υπηρεσίας της NASA, με τίτλο ‘‘Υπηρεσία Πλανητικής Προστασίας’’, με οικουμενική αποστολή την αποτροπή μόλυνσης της γης από δείγματα που συλλέγονται στο διάστημα και την αποτροπή μόλυνσης άλλων πλανητών και ουρανίων σωμάτων από την παρουσία ανθρώπων στο πλαίσιο της εξερεύνησης.
https://interestingengineering.com/science/nasas-new-planetary-protection-officer-position-pays-a-six-figure-salary
10 χρόνια μετά . . .
ΕΛΛΑΔΑ : 2003 (22 χρόνια πίσω), καταβολή αποζημίωσης στον τέως Βασιλιά των Ελλήνων ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ, ύψους 13.700.000,00 € από τον ετήσιο προϋπολογισμό για την αντιμετώπιση «φυσικών καταστροφών» με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Κώστα ΣΙΜΗΤΗ, ο οποίος ήθελε να κάνει πολιτικό υπαινιγμό, όπως δήλωσε δημόσια.
https://www.athensvoice.gr/epikairotita/ellada/785302/teos-vasilias-konstadinos-gluxbourg-i-periousia-kai-i-dikastiki-diamahi/

15 χρόνια μετά . . .
ΕΛΛΑΔΑ : 2018 (7 χρόνια πίσω), κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, με απόφαση του τότε Πρωθυπουργού Αλέξη ΤΣΙΠΡΑ, δηλώνοντας δημόσια μετά την καταστροφή στο ΜΑΤΙ ότι, «η τραγωδία στο Μάτι έδειξε ότι το σύστημα διαχείρισης εκτάκτων αναγκών της χώρας έκλεισε τον κύκλο του και απαιτείται ριζική αναδιαμόρφωση στα πρότυπα των πλέον προηγμένων και έμπειρων στον τομέα αυτόν, χωρών». Εξαγγελίες δίχως αντίκρυσμα.
https://parallaximag.gr/epikairotita/greece/a-tsipras-simerini-geniki-grammateia-politikis-prostasias-katargeitai
2 χρόνια μετά . . .
ΕΛΛΑΔΑ : 2020 (5 χρόνια πίσω), δημοσιοποιούνται ηχητικά ντοκουμέντα, όπου ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος, Βασίλης ΜΑΤΘΑΙΟΠΟΥΛΟΣ, το 2018 στην καταστροφή στο ΜΑΤΙ, εκφοβίζει, εκβιάζει, απειλεί τον Πραγματογνώμονα Δημήτριο ΛΙΟΤΣΙΟ, Αξιωματικό του Πυροσβεστικού Σώματος, προτρέποντάς τον να συγκαλύψει το έγκλημα, με τους 103 νεκρούς και τους εκατοντάδες τραυματίες και ανάπηρους. Οι ανατριχιαστικές αποκαλύψεις συγκλονίζουν, καθότι αποδεικνύεται ότι, η αλληλοεκδίκηση μεταξύ των ανωτάτων αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος, λειτουργούσε μέσω κατάχρησης εξουσίας, πάντοτε εις βάρος κοινωνίας και περιβάλλοντος.
https://www.capital.gr/epikairotita/3469184/ixitiko-ntokoumento-gia-mati-metafero-entoles-anoteron-thaps-ta-giati-tha-se-skisoume/
5 χρόνια μετά . . .
ΕΥΡΩΠΗ : 2025 (σήμερα), δημόσια προκήρυξη θέσεως Υπευθύνου Πολιτικής Προστασίας, στο καντόνι (Kanton Aargau) της Ελβετίας, με πολύ υψηλές αποδοχές, πλουσιοπάροχες διευκολύνσεις και αυστηρά προαπαιτούμενα. Ο ικανότερος προσλαμβάνεται με δημόσια κριτήρια και απαιτήσεις. Και να σκεφτεί κανείς ότι, η πρόσληψη αφορά μόνο έναν νομό της χώρας.
https://jobs.ag.ch/offene-stellen/fachspezialistin-fachspezialist-katastrophenvorsorge-abc-80/51b94f9a-0b69-4d53-a3c3-1db54be90493
Έχοντας Απαρνηθεί την Αυταπάρνηση.
Από το θανατηφόρο συμβάν του Θεοφάνη Ερμή Θεοχαρόπουλου τον Ιανουάριο του 2022, έως σήμερα, στο θανατηφόρο συμβάν του Στέλιου Παπαδογιαννάκη, ο συντάκτης του παρόντος πονήματος, έχει προβληματιστεί και πολλές φορές αναρωτηθεί : «έως ποιου σημείου είναι διατεθειμένος ο λειτουργός του επείγοντος (επαγγελματίας και εθελοντής) να διακινδυνεύσει για να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή;». Μήπως τελικά η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία έγιναν λέξεις επικοινωνιακού χαρακτήρα και κανείς δεν είναι διατεθειμένος να διακινδυνεύσει; Μήπως το επίπεδο της ατομικής και συλλογικής αυτοθυσίας και αυταπάρνησης χαμήλωσε θεσμικά, στο σημείο της ελάχιστης διακινδύνευσης;
‘‘. . . έως ποιου σημείου
είναι διατεθειμένος ο λειτουργός του επείγοντος
να διακινδυνεύσει
για να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή;’’
Όταν τραυματικά συμβάντα σε αστικές περιοχές με εύκολη πρόσβαση ή σε περιοχές με δυσκολότερη πρόσβασης, καταλήγουν σε θάνατο, γεννάται ένα ερώτημα : ποιος θα διακινδυνεύσει για να σωθεί ο συνάνθρωπος που κινδυνεύει άμεσα να χαθεί; Μελετώντας πολύ προσεκτικά και εις βάθος αντίστοιχες περιπτώσεις, σε ανεπίσημη βάση, κατέληξα στο προσωπικό συμπέρασμα ότι, ‘‘η προθυμία της διακινδύνευσης μετακυλίεται από το ατομικό στο συλλογικό επίπεδο’’, μετριάζοντας το ατομικό αίσθημα της ευθύνης. Από την προσωποποιημένη ατομική ευθύνη, περνάμε στην απρόσωπη συλλογική ευθύνη. Εάν εντοπιστεί, βέβαια. Επιπλέον, η διακινδύνευση επαγγελματία ή εθελοντή δεν έχει οικονομικό ή άλλο αντίκρισμα, εάν κάτι δεν πάει καλά, ούτε εξασφάλιση της οικογένειας και των υποχρεώσεών της. Συνεπώς, προκύπτει ένα ακόμη κρίσιμο ερώτημα : «η κάθε προσπάθεια εξαντλείται έως συγκεκριμένου ‘ασφαλούς’ ορίου;».
Έπος 1940 - Έτος 2025.
Αλλά δεν είναι ο κανόνας αυτός. Είναι μια τάση, μικρή αλλά υπολογίσιμη, η οποία πρέπει να διερευνηθεί και να ενισχυθεί εμπράκτως, καθότι απουσιάζει η ισχυρή εξασφάλιση για τον λειτουργό (επαγγελματία ή εθελοντή) που θα υποστεί σοβαρό τραυματισμό, αναπηρία ή θάνατο.
Για το έπος του 1940, καταγράφηκαν τόμοι αυτενεργειών αυταπάρνησης και αυτοθυσίας σε τέτοια συχνότητα, που σκέφτεσαι ότι, αυτή ήταν μια άλλη Ελλάδα, μια άλλη γενιά Ελλήνων. Η διακινδύνευση, η γενναιότητα, η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία ήταν η καθημερινότητα των Ελλήνων εκείνης της εποχής. Σε όλες τις ηλικίες. Όχι μόνο αυτών που κλήθηκαν να πολεμήσουν για την υπεράσπιση της πατρίδος μας, αλλά και όσων (θεωρητικά) δεν είχαν υποχρέωση να συμμετέχουν. Ενδεικτικά, οι γυναίκες της Ηπείρου και οι Εθελόντριες Αδερφές του Ερυθρού Σταυρού, συναγωνίζονταν σε ρυθμό επιστράτευσης τους άντρες στο μέτωπο του πολέμου, στα βουνά της Ηπείρου και στις ερημιές του θανατικού των πόλεων.
Το θάρρος και την γενναιότητα αυτού του επιπέδου, συναντάμε διαρκώς και σήμερα σε μεμονωμένες περιπτώσεις πολιτών σε τραυματικά ή καταστροφικά συμβάντα, όπου με αυταπάρνηση και αυτοθυσία, έσωσαν και σώζουν συνανθρώπους μας (Βασίλης Ραχούτης 19 ετών – 2000, Τηλέμαχος Τσιμιρίκας 15 ετών – 2012, Ανδρέας Αλικανιώτης 20 ετών - 2023, Μιχάλης Κλάψης 20 ετών – 2023, Άγγελος Τσιαμούρας 18 ετών – 2023, Γκόγκα Λεντιάν 35 ετών – 2025, Αναστάσιος Γκαρίπης 21 ετών – 2025, κ.α.). Εάν οι συνάνθρωποί μας αυτοί και πολλοί περισσότεροι, μεμονωμένα, προέταξαν την αυταπάρνηση και την αυτοθυσία για να σώσουν συνανθρώπους μας με γυμνά τα χέρια, τι θα έπρεπε να πράξουν όσοι έχουν στην διάθεσή τους εκατοντάδες επαγγελματίες και χειρίζονται εξοπλισμό και μέσα εκατομμυρίων ευρώ, σε αντίστοιχες περιπτώσεις;

Επαγγελματικές και Εθελοντικές Υπηρεσίες Διάσωσης.
Οι κρατικές υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης δημιουργούνται για να λειτουργούν αδιάλειπτα, ως κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα ετοιμότητας και προστασίας των τοπικών και εθνικών κοινωνιών, έναντι απειλητικών και μη απειλητικών για την ζωή, τις υποδομές, το περιβάλλον, καταστάσεις. Εάν δεν λειτουργούν, ΔΕΝ έχουν λόγο ύπαρξης.
Οι εθελοντικές οργανώσεις πολιτικής προστασίας δημιουργούνται για έναν και μοναδικό σκοπό : στην έκτακτη ανάγκη να είναι έτοιμες να συνδράμουν. Εάν δεν είναι, ΔΕΝ έχουν λόγο ύπαρξης.
Οι κυβερνήσεις εκλέγονται για να διαχειρίζονται προβλήματα και επικινδυνότητες, αστάθειες και απειλές, κρίσεις και καταστροφές. Δεν εκλέγονται για να διαχειρίζονται την ευμάρεια της κοινωνίας και τα μπάνια του λαού. Εάν δεν μπορούν, ΔΕΝ έχουν λόγο ύπαρξης.
Μία παρεχόμενη υπηρεσία που αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της λειτουργίας των ανωτέρω, είναι η παροχή υπηρεσιών διάσωσης. Η ΔΙΑΣΩΣΗ είναι η υψηλοτέρα και αξιοτέρα υπηρεσία στην παγκόσμια κατάταξη παροχής υπηρεσιών. Καμία άλλη υπηρεσία, πλην της διάσωσης, δεν είναι πιο επείγουσα, πιο σωτήρια, πιο ανθρώπινη. Την υπηρεσία διάσωσης οφείλουν να υπηρετούν στελέχη αληθινά γενναία και θαρραλέα.
Καμία Τυποποίηση Διαδικασιών = Καμία Επιτυχούσα Διάσωση.
Όταν οι διαδικασίες για την διαχείριση συμβάντων δεν είναι τυποποιημένες σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα, τότε, οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης αφήνονται στην συμπτωματικότητα. Η υπηρεσιακή συνομιλία στην TRAINOSE «πάμε κι όπου βγει», λίγο πριν το θανατηφόρο σιδηροδρομικό συμβάν στα ΤΕΜΠΤΗ το 2023, αναδεικνύει την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται δυνητικά επικίνδυνες καταστάσεις.
Στην Ελλάδα,
καμία Υπηρεσία Εκτάκτου Ανάγκης και
καμία Εθελοντική Οργάνωση Πολιτικής Προστασίας,
ΔΕΝ έχουν πιστοποιηθεί και
ΔΕΝ εφαρμόζουν το διεθνές πρότυπο ISO 22320:2018,
για την διαχείριση συμβάντων.

ISO 22320 : 2018.
Το διεθνές πρότυπο ISO 22320 : 2018 ισχύει για κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό που εμπλέκεται στην αντιμετώπιση περιστατικών, οποιουδήποτε τύπου και κλίμακας. Η υιοθέτησή του ωφελεί την συνεργατική δράση στο πεδίο, διασφαλίζοντας συνεκτικές και συμπληρωματικές ενέργειες και δράσεις μεταξύ των εμπλεκομένων υπηρεσιών και οργανισμών εκτάκτου ανάγκης, αποτρέποντας επικάλυψη αρμοδιοτήτων και ενεργειών και σπατάλη χρόνου και πόρων.
Το Ελληνικό Ινστιτούτο Διαχείρισης Κρίσεων και Καταστροφών, αποτελεί τον πρώτο φορέα στην Ελλάδα, από το 2020 όπου επεσήμανε δημόσια και ανέλυσε την αναγκαιότητα καθιέρωσης του διεθνούς Συστήματος Διαχείρισης Συμβάντων, επιτυγχάνοντας εναρμόνιση στα διεθνή πρότυπα. Διαπιστώνοντας σημαντικό πρόβλημα στον συντονισμό των επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης στο πεδίο των καταστροφών https://www.openbook.gr/syntonismos-epicheiriseon-ereynas-kai-diasosis-sto-pedio-ton-katastrofon/ το έτος 2025 προκήρυξε το πρώτο στην Ελλάδα, πιστοποιημένο πρόγραμμα εξειδίκευσης με τίτλο «Σύστημα Διοίκησης Συμβάντων, επιπέδων 5, 4, 3», δίδοντας την ευκαιρία σε κάθε ενδιαφερόμενο επαγγελματία ή εθελοντή, να κατανοήσει εις βάθος την αναγκαιότητα και τα οφέλη από την εφαρμογή τυποποιημένων διαδικασιών και λειτουργιών στο πεδίο.

Προτείνοντας για το καλύτερο και το ασφαλέστερο.
Δυνατότητα να αλλάξουμε προς το καλύτερο, έχουμε. Κονδύλια δισεκατομμυρίων ευρώ, εκατοντάδες εξαιρετικούς επαγγελματίες σε όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας, ανθρώπινο δυναμικό με σπουδαία επιτεύγματα, γνώσεις και εμπειρίες, εθελοντές πρώτης γραμμής με αξιοζήλευτη σπουδή στην ανταπόκριση, τεχνητούς και φυσικούς πόρους, όλα είναι διαθέσιμα. Θέληση να αλλάξουμε προς το καλύτερο έχουμε; Όχι στα λόγια. Εμπράκτως. Ακολουθούν σκέψεις του συντάκτη του παρόντος, κατά σειρά σπουδαιότητας, οι οποίες τελούν υπό την αξιολογική κρίση κάθε αναγνώστη.

Α’ Εκπαίδευση του Γενικού Πληθυσμού.
Καμία άλλη δράση δεν εμφανίζει τόση ευεργετική δύναμη στην ασφάλεια και προστασία κάθε πολίτη ατομικά και συλλογικά, όσο η εκπαίδευσή του. Η διαρκής εκπαίδευσή του σε γνώσεις και δεξιότητες αυτοπροστασίας και αυτοεπιβίωσης στην έκτακτη ανάγκη. Σε καμία χώρα του κόσμου, δεν υπάρχει ένας αστυφύλακας, ένας πυροσβέστης, ένας γιατρός, ένα ασθενοφόρο, έξω από το σπίτι κάθε οικογένειας. Σε όλο τον πλανήτη, ο πρώτος επιλαμβανόμενος στην έκτακτη ανάγκη είναι ο διπλανός μας. Στον δρόμο, ο διερχόμενος, στο γραφείο, ο συνάδελφος, στο πανεπιστήμιο, ο συμφοιτητής, στον αθλητισμό, ο συναθλητής, στο σπίτι, ο συγκάτοικος ή ο γείτονας, στην εκδρομή, ο συνταξιδιώτης, στο βουνό, ο συνοδοιπόρος, στην θάλασσα, ο πλησιέστερος κολυμβητής. Οπουδήποτε. Εάν κάθε ένας πολίτης είναι εκπαιδευμένος στα απαραίτητα, ήτοι : πρώτες βοήθειες, πυρασφάλεια και πυροπροστασία, επείγουσα εκκένωση κτηρίου, αυτοπροστασία και αυτοάμυνα, πολιτική προστασία, ασφαλή οδήγηση και μετακίνηση, θα μειωθεί σημαντικά ο δείκτης επικινδυνότητας.

Παρακίνηση VS Απραξία
Η πρόληψη έναντι κρίσεων και καταστροφών και έναντι τραυματικών συμβάντων, είναι εδραιωμένη διεθνώς από την 10ετία του 1950 σε όλο τον κόσμο. Διδάσκεται στις μικρές ηλικίες, από το δημοτικό σχολείο, χτίζοντας σε βάθος χρόνου ισχυρές ασφαλείς κοινωνίες και ισχυρές ασφαλείς πόλεις. Το ίδιο συμβαίνει και στους χώρους εργασίας. Οι εργοδότες επενδύουν στην πρόληψη μέσω της εκπαίδευσης, για να ελαχιστοποιούν τα τραυματικά και θανατηφόρα συμβάντα, την απώλεια ανθρώπινου δυναμικού, παραγωγής , κερδοφορίας. Η πρόληψη είναι συνάρτηση της καλλιέργειας υπευθυνότητας και της ευκολίας πρόσβασης μέσω κινήτρων, σε αξιόπιστα συστήματα εκπαίδευσης και πιστοποίησης. Η παρακίνηση για καλλιέργεια παιδείας υπευθυνότητας και πρόληψης, είναι αναγκαίο να τεθεί ως στόχος στην Ελλάδα, άμεσα, σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.

Εξαπάτηση Πολιτών με δόλιο τρόπο.
Ζούμε στην εποχή της έκρηξης της εξαπάτησης. Ακόμα και 5 ημέρες μετά το θανατηφόρο σιδηροδρομικό συμβάν στα ΤΕΜΠΗ το 2023, η εταιρεία στην επίσημη ιστοσελίδα της www.hellenictrain.gr ανέγραφε εξαπατώντας κατ’ εξακολούθηση : «Με σύγχρονες και προηγμένες υποδομές, η Hellenic Train εγγυάται ασφαλείς και γρήγορες διαδρομές». Προφανώς η εταιρεία ήθελε να πει ότι, «εγγυάται, πέραν πάσης αμφιβολίας, ασφαλείς και γρήγορες προς τον άλλο κόσμο, διαδρομές». Όχι κάτι άλλο. Η ανωτέρω ανάρτηση αφαιρέθηκε, μόνον έπειτα από δημόσια παρέμβαση του συντάκτη του παρόντος.
ΚΟΜΠΕ Ιαπωνίας 神戸市 1995.
35 χρόνια πίσω. Ισχυρός σεισμός μεγέθους 7,2 Richter χτυπά την πόλη Κόμπε της Ιαπωνίας. 4.571 νεκροί, 14.678 τραυματίες. Εκτεταμένες καταστροφές σε μεγάλη έκταση, σε σημείο που δεν υπήρχε γρήγορη πρόσβαση των υπηρεσιών διάσωσης. Το επίπεδο Πολιτικής Προστασίας της κοινωνίας (ετοιμότητας και ανταπόκρισης) εκείνη την εποχή ήταν σε τέτοιο βαθμό, όπου, οι διασωθέντες πολίτες, πριν φθάσουν τα πρώτα ασθενοφόρα, είχαν απεγκλωβίσει τους πιο εύκολα προσβάσιμους τραυματίες, είχαν στήσει κατά περιοχές σημεία πρώτων βοηθειών, είχαν ταξινομήσει και κατηγοριοποιήσει τους τραυματίες (triage) και με το που έφθαναν τα ασθενοφόρα, «φόρτωναν και έφευγαν», δίχως να σπαταλάται χρόνος διαλογής ή να διακομίζονται μη επείγοντα περιστατικά. Αυτό το πραγματικό γεγονός καταδεικνύει την αναγκαιότητα και στην χώρα μας, της εκπαίδευσης του γενικού πληθυσμού, σε προγραμματισμένη βάση, χρηματοδοτούμενη από τους Δήμους, στο πλαίσιο του θεσμού «Ασφαλείς Πόλεις – Ασφαλείς Κοινωνίες».
Β’ Ενσωμάτωση του ΕΚΑΒ στο Πυροσβεστικό Σώμα.
Μετασχηματισμός σε μια ενιαία και αδιαίρετη υπηρεσία ισχυρής ικανότητας και αξιοπιστίας στην επείγουσα προνοσοκομειακή φροντίδα υγείας, στην έρευνα και διάσωση, στην αντιμετώπιση καταστροφών. Μια νέα, ενιαία υπηρεσία όπου, ένα και μοναδικό ενιαίο κέντρο επιχειρήσεων, πανελλαδικής εμβέλειας, θα λαμβάνει, θα διαχειρίζεται και θα συντονίζει τα συμβάντα σε όλη την επικράτεια. Όχι πυροσβέστες οδηγοί σε ρόλο οδηγού ασθενοφόρου. Όχι παραϊατρικοί διασώστες σε ρόλο πυροσβέστη. Αλλά μια νέα μορφή επιχειρησιακών λειτουργών, συμπαγής, με διακριτές ειδικότητες, ρόλους, ενιαία ιεραρχία, σε ενιαία επιχειρησιακή ομάδα, σε κάθε έξοδο στην έκτακτη ανάγκη. Ένα νέο μοντέλο σύγχρονο, λειτουργικό, αποτελεσματικό.
Για την επίτευξη κρίνεται αναγκαίος ο εξ υπαρχής σχεδιασμός της νέας καθετοποιημένης υπηρεσίας, με γενναία χρηματοδότηση, θέσπιση σύγχρονων κριτηρίων και προαπαιτουμένων ανά θέση εργασίας και ανά επίπεδο ιεραρχίας, διαρκής εκπαίδευση αμφότερων των επαγγελματιών στο νέο μοντέλο λειτουργίας, στις διεθνείς καλές πρακτικές, στην εξειδίκευση στα αντικείμενα παροχής υπηρεσιών. Απαιτείται επένδυση κεφαλαίων στις εγκαταστάσεις, στα μέσα λειτουργίας, στα συστήματα επικοινωνίας, στην μισθοδοσία, στις παροχές κινήτρων, στην πρόσθετη ιδιωτική ασφάλεια όλων των λειτουργών του επείγοντος. Απαιτούνται ισχυρά κίνητρα και εμπράκτως αξιοποίηση ικανών αξιωματικών του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδος και ικανών Διασωστών του ΕΚΑΒ, όπου από κοινού θα σχεδιάσουν, την νέα υπηρεσία έρευνας, διάσωσης και αντιμετώπισης καταστροφών.
Με την λειτουργία της ανωτέρω νέας υπηρεσίας και την αναδιάταξη των πληρωμάτων ασθενοφόρων, διασωστικών και πυροσβεστικών οχημάτων, επιτυγχάνεται ενιαία κλήση για βοήθεια, ενιαία έξοδος διάσωσης, μείωση του χρόνου ανταπόκρισης, ενιαίο επίπεδο εκπαίδευσης, υψηλό επίπεδο συνεργατικής λειτουργίας σε όλο το εύρος των επιχειρήσεων, εκμηδένιση αλληλεπικάλυψης αποφάσεων και ενεργειών, οικονομία δαπανών, κ.α.
Όσα μνημόνια συνεργασίας και να υπογραφούν μεταξύ του ΕΚΑΒ και του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδος, κανένα δεν μπορεί να επιτύχει την ομόνοια και την σύμπνοια των επαγγελματιών και την εναρμόνιση των παρεχόμενων υπηρεσιών στο επείγον από διαφορετικές υπηρεσίες. Το ζητούμενο δεν είναι τι θα κάνει η μια υπηρεσία και τι θα κάνει η άλλη υπηρεσία, αλλά τι θα επιτύχει η ενιαία υπηρεσία, ως καθετοποιημένη μονάδα παραγωγής υπηρεσιών διάσωσης. Εδώ χρειάζεται γενναιότητα στην πολιτική βούληση. Το υπάρχον μοντέλο, είναι επιτακτική ανάγκη να μετασχηματιστεί, προς όφελος του ανθρώπου που βρίσκεται σε κίνδυνο ή απειλή.
Ενοποίηση πόρων (ανθρώπινου δυναμικού, εγκαταστάσεων, συστημάτων, μέσων), αναβάθμιση του επιπέδου εκπαίδευσης των Διασωστών - πληρωμάτων ασθενοφόρων σε πανεπιστημιακό επίπεδο, αναβάθμιση της μισθολογικής κατάστασης των υπηρετούντων σε πανεπιστημιακό επίπεδο, ανάδειξη / κατηγοριοποίηση νέων ειδικοτήτων, νέα μοντέλα παρεχόμενης δωρεάν εκπαίδευση σε όλους τους επαγγελματίες, ανά ειδικότητα και ανά εξειδίκευση, αξιολογικά κριτήρια νεοεισερχομένων, κ.α., θα προσελκύσουν περισσότερους ενδιαφερόμενους στις τάξεις των παραγωγικών σχολών και θα αναβαθμίσουν το επίπεδο των παρεχόμενων διασωστικών υπηρεσιών.
Διάσπαση Υπηρεσιών Διάσωσης όπως ΟΣΕ, ΓΑΙΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ, ΤΡΑΙΝΟΣΕ, ΕΕΣΣΤΥ, κ.ο.κ.
Η διάσπαση των υπηρεσιών διάσωσης σε : υγειονομικού χαρακτήρα, διασωστικού χαρακτήρα, πυροσβεστικού χαρακτήρα, τεχνικού χαρακτήρα, ειδικού χαρακτήρα, κ.ο.κ., είναι αντίγραφο της αμαρτωλής και εγκληματικής διάσπασης του Σιδηροδρόμου Ελλάδος, που άλλη εταιρεία ήταν υπεύθυνη για τις βίδες στις ράγες, άλλη για τα παξιμάδια, άλλη για τις ροδέλες, άλλη για τις δεξιές ράγες, άλλη για τις αριστερές ράγες, κ.ο.κ., φτάνοντας στα ΤΕΜΠΗ του 2023.
Οι Υπηρεσίες Διάσωσης στην Ελλάδα, είναι επιτακτική ανάγκη να είναι ενιαίες, υπό : ενιαία ηγεσία, ενιαία ιεραρχία, ενιαίο κέντρο επιχειρήσεων, ενιαίο προσωπικό, ενιαία εκπαίδευση, ενιαία πρωτόκολλα ενεργειών, ενιαία δεοντολογία, ενιαίο εξοπλισμό και μέσα, ενιαία χρηματοδότηση, ενιαίο ακαδημαϊκό ίδρυμα, ενιαία μισθολογικά κλιμάκια. Η ενοποίηση των υπηρεσιών διάσωσης θα μεγιστοποιήσουν την επιτυχία στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης.
Γ’ Ενοποιώντας τις Υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας.
Η Πολιτική Προστασία είναι λειτουργία ανθρωπιστικού χαρακτήρα, πρώτης γραμμής. Η επιτυχία της αποστολής της είναι συνάρτηση του λειτουργικού και με αποτελεσματικότητα εθνικού δικτύου της, το οποίο περιλαμβάνει ισότιμα επαγγελματίες και εθελοντές. Η λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας ως υπηρεσία του κράτους, είναι ωφέλιμο να διαθέτει μεγαλύτερη αυτονομία, αυτάρκεια και απλότητα. Όχι δαιδαλώδεις και χρονοβόρες διαδικασίες λήψης απόφασης, επικοινωνίες, γραφειοκρατικές και άλλες διαδικασίες, αλλά εναρμονισμένες στο πνεύμα του επείγοντος. Θεωρείται αναγκαίο οι δύο κρίκοι του επείγοντος (τεχνική και ιατρική διάσωση) να λειτουργούν ενιαία και αδιαίρετα. Να ενοποιηθούν υπό ένα νέο δόγμα, με θεσμική θωράκιση, που θα φέρει ουσιαστική αλλαγή στην επείγουσα ανταπόκριση στην έκτακτη ανάγκη.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι επίσης αναγκαίο, εφόσον δεν είναι διαθέσιμες κρατικές υπηρεσίες ορεινής έρευνας και διάσωσης, να γίνει εμπράκτως ενσωμάτωση διαφόρων υπηρεσιών από τον ιδιωτικό τομέα. Οι Υπηρεσίες Πολιτικής Προστασίας πρέπει να περιλαμβάνουν ως αναπόσπαστο μέρος του όλου των επιχειρήσεων, την Σπηλαιολογική Ομοσπονδία Ελλάδος και τα παραρτήματά της, την Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας – Αναρρίχησης και τα παραρτήματά της, την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ειδικών Δυνάμεων και τα παραρτήματά της και όποια άλλη εξειδικευμένη οργάνωση κρίνεται απαραίτητο. Η ενσωμάτωση στον γενικό επιχειρησιακό σχεδιασμό δύναται να γίνει με υπογεγραμμένο Μνημόνιο Συναντίληψης και Συνεργασίας, με δίκαιη χρηματοδότηση, αξιόπιστη εκπαίδευση, ανάθεση έργου, ένταξη στην γενική κινητοποίηση δυνάμεων, αξιολόγηση, παροχή κινήτρων και διευκολύνσεων. Η συνεργασία δεν πρέπει να αποτελεί προϊόν ευκαιριακής απόφασης, αλλά μόνιμης εντολής κινητοποίησης και επέμβασης. Η αναγραφή των ανωτέρω εξειδικευμένων οργανώσεων είναι ενδεικτική και όχι περιοριστική. Λόγω της διασποράς των παραρτημάτων τους και των στελεχών τους σε όλη την επικράτεια, συμβάλλουν ουσιαστικά και όχι θεωρητικά, σε κάθε επιχείρηση αστικού ή ορεινού περιβάλλοντος.

Δ’ Εθνικός Μηχανισμός Εναέριας Έρευνας και Διάσωσης : Θεοφάνης Ερμής Θεοχαρόπουλος.
Ας είμαστε πραγματιστές. Ο ελληνικός πληθυσμός και τα εκατομμύρια των επισκεπτών (τουριστών) στην χώρα μας ετησίως, δεν απολαμβάνουν ολοκληρωμένες υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης. Εφόσον δεν παρέχεται υπηρεσία εναέριας έρευνας και διάσωσης, εξ ορισμού, δεν παρέχονται ολοκληρωμένες υπηρεσίες έρευνας και διάσωσης στην Ελλάδα. Οι υπηρεσίες διάσωσης είναι ελλιπείς, παραλυτικές, με απουσία κρίσιμου κρίκου στην αλυσίδα διάσωσης.
Εν έτη 2026, η απουσία Εθνικού Μηχανισμού Εναέριας Έρευνας και Διάσωσης στην Ελλάδα, ισοδυναμεί με την απουσία πολιτικής αεροπορίας στην χώρα μας. Μεταφέροντάς το σε όρους εθνικής οικονομίας για να γίνει αντιληπτό, (αν και άστοχη η σύγκριση, αλλά γίνεται για λόγους κέντρισης ενδιαφέροντος) εάν δεν είχαμε πολιτική αεροπορία δεν θα είχαμε περίπου 36 εκατομμύρια τουρίστες το χρόνο, οπότε θα είχαμε απώλεια του 20% του ΑΕΠ της χώρας μας. Συνεπώς, εφόσον δεν έχουμε υπηρεσίες εναέριας έρευνας και διάσωσης, έχουμε απώλεια % συνανθρώπων μας.
Η Ελλάδα, λόγω της μορφολογίας της κατανομής της έκτασής της και του πληθυσμού της, ενδείκνυται σε βαθμό υπερεπείγοντος για την λειτουργία υπηρεσίας εναέριας έρευνας και διάσωσης. Η επιτάχυνση της υλοποίησης, (εάν πραγματικά το θέλουμε) μπορεί να γίνει, με ανάθεση, ως ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ του έργου, στον εμπνευστή του εγχειρήματος, Ιωάννη Θεοχαρόπουλο, πατέρα του Θεοφάνη Ερμή Θεοχαρόπουλου, ο οποίος πλαισιώνεται από σημαντικό επιτελείο σπουδαίων επιστημόνων και επαγγελματιών λειτουργών Helicopters Emergency Medical Services και εναέριας έρευνας και διάσωσης από την Ελλάδα και διεθνώς. Η ανάθεση υλοποίησης, συνοδευόμενη από ισχυρή νομοθεσία, χρηματοδότηση και διευκολυντικές διαδικασίες, θα επιταχύνει την έναρξη λειτουργίας του έργου. Είναι τόσο ισχυρή η ανάγκη αλλά και η επιθυμία για την λειτουργία της υπηρεσίας εναέριας έρευνας και διάσωσης, όπου, προτείνει ο συντάκτης του παρόντος, την ύπαρξη χρονοδιαγράμματος και ρήτρες καλής εκτέλεσης, ελέγχου και παρακολούθησης. Με την παρούσα πρόταση δεν παρακάμπτεται το κράτος, αλλά διευκολύνεται, στο πλαίσιο του θεσμού της σύμπραξης δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. Ούτε είναι πρωτόγνωρη η συγκεκριμένη πρακτική για την χώρα μας. Εάν ο εμπνευστής του εγχειρήματος Ιωάννης Θεοχαρόπουλος τεθεί ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ, η χώρα θα είναι ευγνωμονούσα από την ταχύτητα και το αποτέλεσμα στην περάτωση του έργου.
Εάν από την άλλη επιχειρηθεί ψαλιδισμένη υλοποίηση του έργου ή μη ορθολογικά τροποποιημένη ή σταδιακά σε βάθος χρόνου ανάπτυξη ή με βολικές λύσεις κάλυψη του κενού, αποδεδειγμένα, θα εξακολουθήσουμε να διαχειριζόμαστε θανάτους πολιτών που δεν έφταιξαν. Η παροχή υπηρεσιών εναέριας έρευνας και διάσωσης και η παροχή υπηρεσιών Helicopter Emergency Medical Services, δεν είναι απλώς ζήτημα επειγουσών υγειονομικών διακομιδών που είναι το πρωταρχικό, αλλά είναι και ζήτημα στρατηγικής θωράκισης στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Και οι πολίτες και οι επισκέπτες (τουρίστες) και η χώρα θα είναι ασφαλείς έναντι αιφνίδιου τραυματισμού ή ασθένειας. Μπορούν να εφαρμοστούν διάφορα μοντέλα χρηματοδότησης και υλοποίησης του έργου, τα οποία είναι όλα διαθέσιμα. Πόροι υπάρχουν. Μέθοδοι υπάρχουν. Βούληση υπάρχει. Άνθρωποι να αναλάβουν υπάρχουν. Γνώση και Εμπειρία υπάρχει. Γιατί άραγε καθυστερεί η ευκαιρία διάσωσης των τραυματισθέντων συνανθρώπων μας;
Ε’ Περιπολικά της Ελληνικής Αστυνομίας με Απινιδωτές.
Όσο χρήσιμη είναι η προμήθεια των 6.479 απινιδωτών σε 6.479 σχολικές μονάδες, χρηματοδοτούμενο έργο σε εξέλιξη, άλλο τόσο αναγκαία είναι η προμήθεια και ύπαρξη απινιδωτών σε κάθε περιπολικό και σε κάθε μοτοσυκλέτα της Ελληνικής Αστυνομίας, με την παράλληλη εκπαίδευση και πιστοποίηση όλων των στελεχών της που περιπολούν στην ελληνική επικράτεια. Η αντιμετώπιση του επείγοντος, δεν βασίζεται στην θεωρία «ο ένας να ειδοποιεί τον άλλον και ο άλλος να ειδοποιεί τον επόμενο, κ.ο.κ.», αλλά ο πρώτος να ενεργεί και να ενεργεί αποτελεσματικά. Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται το κλειδί της επιβίωσης στο αιφνίδιο.
Εκ της αποστολής και του καθήκοντος, τα στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας, βρίσκονται πάντα πρώτα στην έκτακτη ανάγκη. Το να εφοδιαστούν με απινιδωτές, επιταχύνουν τον χρόνο πρώτης ανταπόκρισης και πολλαπλασιάζονται οι πιθανότητες επιβίωσης του πάσχοντα.

ΣΤ’ Συγχώνευση Εθελοντικών Οργανώσεων Πολιτικής Προστασίας.
Ζούμε στην εποχή που επιβιώνουν τα μεγάλα σχήματα. Οι περισσότερες πολυεθνικές επιχειρήσεις σε όλο τον πλανήτη συγχωνεύονται ή εξαγοράζονται, με μοναδικό σκοπό την επιβίωσή τους στην αγορά. Αντίστοιχα το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τις εθελοντικές οργανώσεις. Διότι και αυτές, ιδιωτικές εταιρείες είναι. Εάν το κίνητρο των ιδρυτών των εθελοντικών οργανώσεων δεν είναι ο βιοπορισμός τους, αλλά η επιβίωση του χρήζοντα βοηθείας, τότε πρόκειται για μια ωφέλιμη πρακτική για τις μικρές εθελοντικές οργανώσεις πολιτικής προστασίας που έως σήμερα δεν είναι ενταγμένες στο Εθνικό Μητρώο Εθελοντικών Οργανώσεων ή που είναι μεν, αλλά έχουν περιορισμένους πόρους και περιορισμένη επιχειρησιακή εμβέλεια.
Το κράτος έχει την δυνατότητα να θεσπίσει / καθιερώσει κίνητρα για την συγχώνευση εθελοντικών οργανώσεων, μέσω χρηματοδότησης εκπαιδεύσεων, στολών, εξοπλισμού, εγκαταστάσεων ή άλλων παροχών. Οι δυνάμεις και οι δυνατότητες πρέπει να αυξηθούν. Η συγχώνευση εθελοντικών οργανώσεων ομαδοποιεί ανθρώπινους πόρους και ειδικότητες, πολλαπλασιάζει την επιχειρησιακή ικανότητα, αναπτύσσει νέους τομείς δράσης, εξελίσσει ειδικότητες, χτίζει ισχυρό σύστημα επιφυλακής, ελαχιστοποιεί χρόνο αντίδρασης, σώζει περισσότερες ανθρώπινες ζωές, περιουσίες και περιβάλλον.
Το να έχει την δυνατότητα κάθε εθελοντική οργάνωση πολιτικής προστασίας να διαθέτει σε ετοιμότητα Επιχειρησιακή Διμοιρία Διάσωσης 24 στελεχών, θα αποτελέσει αξιόπιστο σύμμαχο στην ίδια την λειτουργία της πολιτικής προστασίας και επιταχυντή του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδος. Το κράτος, η τοπική αυτοδιοίκηση Α’ και Β’ βαθμού και οι τοπικές κοινωνίες, θα ωφεληθούν πολλαπλάσια.
Ζ’ Ιδιωτικό Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο για Εθελοντές Πολιτικής Προστασίας.
Ο συντάκτης του παρόντος, το έτος 2008 καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, την ασφάλεια των Εθελοντών Πολιτικής Προστασίας, με ετήσιο ασφαλιστήριο υγείας, στο πλαίσιο της ανταπόδοσης της εμπιστοσύνης στους εθελοντές. Λίγα χρόνια αργότερα, το έτος 2012 η Ευρωπαϊκή Ένωση, εξέδωσε την Χάρτα Εθελοντισμού, όπου μεταξύ άλλων ευθυνών των παρόχων εθελοντισμού (Εθελοντικές Οργανώσεις) περιλαμβάνονται, η ασφάλιση αστικής ευθύνης για τον εθελοντή, η ασφάλιση για υγεία και κοινωνική προστασία και η οικονομική αποζημίωση του εθελοντή για τα έξοδα στα οποία υποβάλλεται, σχετικά με την εθελοντική του δραστηριότητα. https://www.youthforum.org/files/YFJ-VolunteeringCharter-EL.pdf
Η ύπαρξη ιδιωτικού ασφαλιστηρίου συμβολαίου υγείας και αστικής ευθύνης, φέρνει ένα βήμα πιο κοντά τον πολίτη στις εθελοντικές οργανώσεις. Εδώ, χρειάζεται όχι μόνο η σύμπραξη των ασφαλιστικών εταιρειών, αλλά πρωτίστως, στο εσωτερικό των παρόχων εθελοντισμού, η καθιέρωση πειθαρχίας σε όλη την ιεραρχία, ο σεβασμός και η υπακοή στις αρχές του εθελοντισμού, η αξιοκρατία, η διαφάνεια, η δίκαιη και ίση μεταχείριση όλων, η αξιόπιστη εκπαίδευση, η αξιολόγηση, η επιβράβευση και η δυνατότητα ανέλιξης.
Η’ Υιοθέτηση του Διεθνούς Προτύπου ISO 22320 : 2018.
Όσο δεν υπάρχει τυποποίηση των διαδικασιών για την αντιμετώπιση του επείγοντος, τόσο θα μετράμε νεκρούς. Δεν πρόκειται για πολυτέλεια. Δεν πρόκειται για περιττή διαδικασία. Πρόκειται για μεγίστη και επείγουσα αναγκαιότητα. Όσο πιο άμεσα καθιερωθεί στην Ελλάδα και όσο πιο συχνά εφαρμόζεται το διεθνές Σύστημα Διοίκησης Συμβάντων / Incident Command System στην διαχείριση μικρών ή μεγάλων περιστατικών, τόσο πιο εύκολα θα εξοικειωθούν οι εμπλεκόμενοι επικεφαλής και θα καταστεί αναγκαία και δυνατή η εφαρμογή του και στις καταστροφές μεγάλης έκτασης και διάρκειας. Με την καθιέρωσή του, θα σώζονται πολλαπλάσια περισσότεροι συνάνθρωποί μας. Η καθιέρωσή του πρέπει να ενθαρρυνθεί και χρηματοδοτηθεί και για της εθνικής εμβέλειας εθελοντικές οργανώσεις πολιτικής προστασίας, τουλάχιστον. Η μη καθιέρωσή του, όπως αποδείχθηκε, δεν δεσμεύει κανέναν στις σωστές διαδικασίες.
Θ’ Καθιέρωση Υποχρεωτικής Ενιαίας Εκπαίδευσης.
Δεν υπάρχουν super διασώστες. Δεν υπάρχουν super ήρωες. Δεν υπάρχουν αυτοματοποιημένα συστήματα ασφάλειας και προστασίας για κάθε πολίτη του κόσμου. Η ζωή του καθενός μας, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό, από το ποσοστό ανευθυνότητας του πλησίον και των γύρω μας. Όσο κι αν εσύ είσαι τυπικός στο δρόμο και οδηγείς με ασφάλεια, εάν ο προπορευόμενος ή ο αντιθέτως ερχόμενος οδηγεί επιπόλαια ή επικίνδυνα, κινδυνεύεις να πας στα επείγοντα και όχι στο σπίτι σου. Η ασφάλεια είναι ατομική, ομαδική και συλλογική υπόθεση. Ακριβώς έτσι είναι και η αποστολή επιχείρησης έρευνας και διάσωσης ή η αποστολή επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας υγείας. Όπως σε μια ταινία παραγωγής σε ένα εργοστάσιο, καθένας κάνει με ακρίβεια αυτό που του έχει ανατεθεί, έτσι και στις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης, οι εθελοντές πρέπει να διαθέτουν το επίπεδο των επαγγελματιών. Κανείς δεν είπε ότι, ο εθελοντής δικαιούται να γνωρίζει λιγότερα ή να κάνει λιγότερα. Για να υπάρχει εμπιστοσύνη στην συνεργασία, πρέπει η εκπαίδευση να έχει υψηλά πρότυπα, αντίστοιχα των επαγγελματιών. Τόσο στις πρώτες βοήθειες, όσο και στην δασοπυρόσβεση, στην έρευνα και διάσωση, στην αντιμετώπιση καταστροφών.
Επαγγελματίες κι εθελοντές είναι αναγκαίο να επιδιώκουν την συνεκπαίδευση και να μην φοβούνται να εκπαιδευτούν, όσα χρόνια εμπειρίας κι αν έχουν. Όσοι απαγορεύουν την εκπαίδευση ή την συνεκπαίδευση των στελεχών τους, έχουν προσωπικό συμφέρον και όχι συλλογικό.
Ι’ Διασύνδεση του Πανελλαδικού Δικτύου Απινιδιστών στο ΕΚΑΒ.
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κάποιος την περίπτωση καρδιακής ανακοπής σε σημείο πλησίον σταθερού σημείου ύπαρξης Εξωτερικού Αυτόματου Απινιδωτή, την παρουσία του οποίου αγνοούσαν οι προστρέχοντες για βοήθεια και το ΕΚΑΒ. Το περιστατικό κατέληξε. Δεν ήταν το μοναδικό. Είναι χρήσιμο και σωτήριο και απόλυτα αναγκαίο να υπάρξει διασύνδεση του Πανελλαδικού Δικτύου Απινιδωτών με το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ ανά περιοχή, όπως είναι η υπάρχουσα κατάσταση σήμερα. Το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ, όπως γνωρίζει σήμερα που βρίσκεται κάθε του ασθενοφόρο, έτσι πρέπει να γνωρίζει και που βρίσκεται εν λειτουργία κάθε Εξωτερικός Αυτόματος Απινιδωτής, ο οποίος επέχει θέση πληρώματος ασθενοφόρου. Η ενέργεια αυτή προϋποθέτει την επιτήρηση / επιθεώρηση καλής λειτουργίας και συντήρηση όλων των απινιδωτών πανελλαδικά. Το κόστος δύναται να καλύπτεται από τον ετήσιο προϋπολογισμό των Δήμων, εντός της επικράτειας των οποίων ευρίσκεται συγκεκριμένος αριθμός απινιδωτών.

Το έτος 2022 η Εθελοντική Ομάδα Έρευνας Διάσωσης και Αντιμετώπισης Καταστροφών Ρόδου, "ΔΙΑΣΩΣΤΕΣ ΡΟΔΟΥ" δια του Προέδρου της, κυρίου Παναγιώτη Σπανού – Emergency Medical Technician – I, είχε εκπονήσει την πιο πλήρη Μελέτη Εγκατάστασης και Συντήρησης Δικτύου Απινιδωτών για την νήσο Ρόδο, με αναλυτικές προδιαγραφές, οδηγίες, κοστολόγιο, κλπ. Η υπόψιν μελέτη αποτελεί σπουδαίο εφόδιο, ως πρότυπο εφαρμογής σε όλη την επικράτεια. Εάν ένα νησί, είτε τουριστικό και διάσημο στα πέρατα του κόσμου, είτε λιγότερο γνωστό, έχει χτίσει με ορθολογισμό ένα ισχυρό δίκτυο απινιδωτών, συνδεδεμένο με το περιφερειακό κέντρο του ΕΚΑΒ, δίκαια μπορεί να υπερηφανεύεται διεθνώς, ότι είναι από τα ασφαλέστερα μέρη του κόσμου για διακοπές. Απογείωση του τουρισμού και των εσόδων.
Ένα επίσης σημαντικό που οφείλουμε να διερευνήσουμε είναι, η ύπαρξη δεκάδων εκατοντάδων απινιδωτών σε όλη την επικράτεια, που βρίσκονται κλειδωμένοι στις αποθήκες των εθελοντικών οργανώσεων και χρησιμοποιούνται, ίσως και καθόλου. Δεν υπάρχει τελειότερη, εξυπνότερη και χρησιμότερη ανθρώπινη κατασκευή στο πεδίο του επείγοντος από τον απινιδωτή και έπειτα από τον ιμάντα ίσχαιμης περίδεσης (tourniquet). Είναι σωστό ο απινιδωτής να βρίσκεται στις αποθήκες κλειδωμένος και να βγαίνει στο φως όταν πηγαίνει σε αποστολή η εθελοντική ομάδα ή είναι προτιμότερο να υπάρχει σε δημόσια χρήση 24/7; Και αυτό μπορεί να λυθεί και να σώσει πολλές ζωές, εάν μια σοβαρή καταγραφή σε εθνικό επίπεδο αναδείξει το μέγεθος και το πλήθος χρήσης.
Παραλυτικής Λειτουργίας οι Υπηρεσίες Διάσωσης στην Ελλάδα, από επιλογή.
1. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα έρευνας και διάσωσης στην Ελλάδα, που είναι η Εναέρια Έρευνα και Διάσωση.
2. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα της επείγουσας προνοσοκομειακής φροντίδας υγείας στην Ελλάδα, που είναι η Helicopter Emergency Medical Service.
3. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην αλυσίδα της πολιτικής προστασίας στην Ελλάδα, που είναι η ενοποίηση των υπηρεσιών εκτάκτου ανάγκης, δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.
4. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην ασφάλεια πόλεων και κοινωνιών στην Ελλάδα, που είναι η ενιαία εκπαίδευση του γενικού πληθυσμού, για την αυτοπροστασία του και αυτοεπιβίωσή του.
5. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην συνεργασία φορέων και υπηρεσιών στο πεδίο των καταστροφών στην Ελλάδα, που είναι ο Συντονισμός, μέσω των ενιαίων πρωτοκόλλων ενεργειών.
6. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην ποιότητα των υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης στην Ελλάδα, που είναι το ISO 22320 : 2018.
7. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος στην αποτελεσματικότητα των διάσπαρτων απινιδωτών στην Ελλάδα, που είναι η διασύνδεσή τους με το τηλεφωνικό κέντρο του ΕΚΑΒ σε πραγματικό χρόνο της λειτουργικής τους κατάστασης και της ενεργοποίησής τους στο αιφνίδιο.
8. Απουσιάζει κρίσιμος κρίκος της συνεργασίας πολιτών και πολιτείας στην Ελλάδα, που είναι η εμπιστοσύνη στους θεσμούς.
3, 13, 23, Επιχειρησιακά Κέντρα Συμβάντων;
Πόσα Επιχειρησιακά Κέντρα Συμβάντων χρειάζονται πραγματικά στην Ελλάδα; Για ποιο σκοπό; Ποια μελέτη ανέδειξε ότι χρειάζονται 13; Πόσοι Incident Managers θα τα στελεχώνουν σε 24ωρη βάση, όχι με μετακινήσεις της στιγμής, αλλά με ξεκάθαρο επιχειρησιακό ρόλο και υπευθυνότητες, ακόμη και όταν δεν συμβαίνει περιστατικό; Σύμφωνα με τον συντάκτη του παρόντος, το Ε.Σ.Κ.Ε.ΔΙ.Κ. επαρκεί στον ρόλο του, εφόσον στελεχωθεί, εξοπλιστεί και χρηματοδοτηθεί για την λειτουργία και τον σκοπό της ύπαρξής του. Χρειάζεται να αναπτυχθεί σε μεγαλύτερες εγκαταστάσεις, να εκσυγχρονιστεί με συστήματα αδιάλειπτης λειτουργίας, επικοινωνιών κάθε μορφής, λήψης αποφάσεων και να στελεχωθεί με ικανούς λειτουργούς διαχείρισης κρίσεων και καταστροφών, από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Τα Επιχειρησιακά Κέντρα Συμβάντων, για την έκταση και την κατανομή του πληθυσμού της χώρας, δεν θα έπρεπε να υπερβαίνουν τα επτά (7), με καθένα εγκατεστημένο στην έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Δηλαδή :
1. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα την Αθήνα, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής.
2. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα την Θεσσαλονίκη, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Μακεδονίας - Θράκης.
3. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα τα Ιωάννινα, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου – Δυτικής Μακεδονίας.
4. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα την Λάρισα, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας – Στερεάς Ελλάδος.
5. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα την Πάτρα, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδος και Ιονίων Νήσων.
6. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα τον Πειραιά, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Βορείου Αιγαίου και Νοτίου Αιγαίου.
7. Επιχειρησιακό Κέντρο Συμβάντων με έδρα το Ηράκλειο, για την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Κρήτης.
Όλα τα Επιχειρησιακά Κέντρα Συμβάντων να είναι διασυνδεδεμένα με το Ε.Σ.Κ.Ε.ΔΙ.Κ. και ταυτόχρονα με τα Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα που βρίσκονται στο πεδίο.
15 Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα - Mobile Operations Center - MOC.
Αυτά τα κέντρα, τα Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν άμεσα σε τουλάχιστον δεκαπέντε (15) αρχικά, σύμφωνα με προδιαγραφές Αμερικής. Τα Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα αποτελούν τον πυρήνα, της διαχείρισης καταστροφικών συμβάντων. Μέσα σε αυτά ‘παίζεται’ το παιχνίδι της πρώτης και επείγουσας λήψης αποφάσεων στο πεδίο. Μέσα σε αυτά δίνεται η ‘μάχη’ με τον χρόνο για την διάσωση ενός ανθρώπου που κινδυνεύει ή για τον περιορισμό μιας πυρκαγιάς που μαίνεται ανεξέλεγκτη, κ.ο.κ. Σε κάθε Κινητό Επιχειρησιακό Κέντρο πρέπει να αντιστοιχούν τουλάχιστον τρεις (3) Incident Commanders, διασφαλίζοντας αδιάλειπτη λειτουργία επιχειρήσεων έρευνας και διάσωσης, παροχής αξιόπιστων πληροφοριών στο Ε.Σ.Κ.Ε.ΔΙ.Κ. σε πραγματικό χρόνο, μέσω εικόνας, ήχου και δεδομένων, διοίκησης δυνάμεων στο πεδίο, λήψης αποφάσεων και οδηγιών κεντρικής εξουσίας, κλπ. Τα Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα είναι αναγκαίο να στελεχώνονται ΜΟΝΟΝ από έμπειρους Αξιωματικούς του Πυροσβεστικού Σώματος και να αποφεύγεται αυστηρά η παρουσία και η εμπλοκή πολιτικών προσώπων, εφόσον δεν έχουν εκπαιδευτεί, δεν γνωρίζουν και δεν είναι ικανοί να λάβουν αποφάσεις και να δώσουν εντολές σε καταστάσεις κρίσεων.
Η ουσιαστική έπειτα από μελέτη χρηματοδότηση για την προμήθεια Κινητών Επιχειρησιακών Κέντρων πεδίου, άνω των οκτακοσίων πενήντα χιλιάδων δολαρίων (850.000 $) ανά mobile operations center σύμφωνα με προδιαγραφές Αμερικής, θα δώσει στο Πυροσβεστικό Σώμα Ελλάδος, δυνατότητες πολύ μεγαλύτερες στο πεδίο. Θα αναβαθμίσει τον ρόλο του και θα μηδενίσει τις ασάφειες πληροφοριών, την σύγχυση οργάνωσης και διοίκησης, την σπατάλη χρόνου και την επικάλυψη αρμοδιοτήτων. Εάν τα Κινητά Επιχειρησιακά Κέντρα πεδίου - Mobile Operations Center - MOC., διασυνδεθούν με το Ε.Σ.Κ.Ε.ΔΙ.Κ., η αντιμετώπιση καταστροφικών συμβάντων στην Ελλάδα και οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης περνούν σε άλλη εποχή. Έμπειροι και Ικανοί αξιωματικοί του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδος υπάρχουν διάσπαρτοι σε όλη την επικράτεια, που εργάζονται με πάθος για το λειτούργημα που επιτελούν. Η δίκαιη και διάφανη αξιοποίησή τους, μόνο όφελος θα προσφέρει.
Όμως, ας μην έχουμε αυταπάτες. Η επιχείρηση ‘ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε’ που εφαρμόστηκε στο σιδηροδρομικό συμβάν στα ΤΕΜΠΗ 2023, δεν είναι αποτέλεσμα απουσίας Επιχειρησιακών Κέντρων Συμβάντων ή απουσίας Incident Command System, αλλά, επιβολής πολιτικής βούλησης που μηδένισε την εκ του νόμου επιχειρησιακή βούληση. Όσα λοιπόν εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια κι αν διατεθούν, όσοι ανθρώπινοι, τεχνητοί και φυσικοί πόροι, συστήματα και άλλα κι αν διατεθούν, εάν η λειτουργία τους δεν διέπεται από το καθήκον, την νομοθετημένη αποστολή τους, τα διεθνή πρωτόκολλα, αλλά διέπεται από ενέργειες κατάχρησης εξουσίας, δεν θα σώζεται καμία ανθρώπινη ζωή.

Ελληνικό Ινστιτούτο Διαχείρισης Κρίσεων και Καταστροφών.
Ιδιωτικός και Ανεξάρτητος Οργανισμός Εμπειρογνωμοσύνης στην διαχείριση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Αντί να εκφοβίζεται, θα έπρεπε να ενθαρρύνεται για την προσφορά και το έργο του. Το Ελληνικό Ινστιτούτο Διαχείρισης Κρίσεων και Καταστροφών, φορέας του ιδιωτικού τομέα, ενεργεί νομίμως και σύμφωνα με το εγκεκριμένο καταστατικό του και ουδέποτε από ιδρύσεώς του ενήργησε κρυφίως, απεναντίας, λειτουργεί πρόσθετα, ενισχυτικά και προς όφελος των υπηρεσιών του κράτους, λόγω της σπουδαιότητας της αποστολής του. Στο πλαίσιο διαφάνειας που διέπει την λειτουργία του, οι δράσεις του, δεν είναι αντί του νόμου (Non est Ante Legem), ούτε εναντίον του νόμου (neque Contra Legem) αλλά εντός του νόμου (Intra Legem) και σύμφωνα με το νόμο (et Secundum Legem).
Το Ελληνικό Ινστιτούτο Διαχείρισης Κρίσεων και Καταστροφών, δραστηριοποιείται στους τομείς : Homeland Security and Business Defence Strategy, Crisis Management and Emergency Management, Disaster Management and Civil Protection, Business Leadership and Management of Public Mass Gatherings, Health and Safety and Workplace Psychology. Η Διοίκηση, οι Σύμβουλοι, οι Εμπειρογνώμονες, τα Επιχειρησιακά Στελέχη του, βρίσκονται στην διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου, προς βοήθεια ή συνεργασία. https://www.hellenicinstitute.gr/poioi-eimaste

Εργαζόμενοι Προσβλέποντας με Αισιοδοξία το Μέλλον.
Με την επιφύλαξη της επαλήθευσης των γεγονότων, όπως έχουν παρουσιαστεί δημόσια από αυτόπτες, συμμετέχοντες μάρτυρες. Με την επιφύλαξη να μην είναι σε γνώση του συντάκτη του παρόντος, όλες οι πληροφορίες, για τα γεγονότα στα οποία έχει αναφερθεί, έγινε προσπάθεια καλή τη πίστη, με απλότητα να αποδοθεί η πραγματικότητα και να προταθούν κυρίως σκέψεις / ιδέες που μπορούν να βοηθήσουν προς το καλύτερο και ασφαλέστερο και ωφελιμότερο. Κάθε τι που έχει αναφερθεί από τον συντάκτη του παρόντος, είναι στην αξιολογική κρίση εκάστου των αναγνωστών. Το βέβαιο είναι ότι, υπάρχουν πολύ πιο ειδικοί, πολύ πιο έμπειροι, πολύ πιο ικανοί από τον συντάκτη του παρόντος, οι οποίοι έχουν καλύτερες ιδέες και απόψεις για τα ζητήματα που εθίγησαν ανωτέρω. Εξίσου βέβαιο είναι ότι, υπάρχουν πολύ πιο αποτελεσματικοί, αποφασιστικοί και τολμηροί από τον συντάκτη του παρόντος στην λήψη αποφάσεων και στην υλοποίηση όσων είναι αναγκαίων, για την εξυγίανση των υπηρεσιών έρευνας και διάσωσης στην Ελλάδα. Σε αυτούς προσβλέπουμε και προσδοκούμε.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ Γ. ΓΕΡΑΣΙΜΑΤΟΣ
Crisis Management Certified Specialist

Βιβλιογραφία
https://creta24.gr/pos-vrethike-nekros-o-stelios-papadogiannakis-to-chroniko-tis-tragodias-sto-faraggi-toy-ampa-mesa-apo-martyries-sto-creta24/
https://www.cretalive.gr/kriti/faraggi-ampa-sygklonistiko-hroniko-toy-dystyhimatos-me-thyma-ton-adikohameno-stelio
https://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG19432
https://www.kathimerini.gr/society/reportaz/563983843/perimenontas-mataia-ti-diasosi-apo-aeros/
https://www.hellenicinstitute.gr/search-and-rescue-team-leadership
https://www.protothema.gr/greece/article/1236775/sumvoulio-tis-epikrateias-apozimiosi-apo-to-dimosio-epeidi-argise-to-asthenoforo/
https://www.epiruspost.gr/ermis-theocharopoylos-kataggelies-k/
https://parallaximag.gr/epikairotita/greece/a-tsipras-simerini-geniki-grammateia-politikis-prostasias-katargeitai
https://www.exploremars.org/h2m-speaker-michael-meyer/
https://www.lifo.gr/now/greece/ereyna-dianeosis-oi-ellines-empisteyontai-oikogeneia-kai-enoples-dynameis-gyrizoyn-tin
https://www.hellenicinstitute.gr/homeland-security-and-emergency-management
https://www.in.gr/2025/10/16/greece/ston-vytho-empistosyni-stous-thesmous-97-theorei-arketa-os-poly-diadedomeni-ti-diafthora-stin-ellada/
https://www.youtube.com/watch?v=LxDE8AE7EhU
https://www.parapolitika.gr/ellada/article/1651040/ermis-theoharopoulos-to-paidi-argopethaine-sta-heria-mou-leei-o-pateras-tou-21hronou-pou-skotothike-apo-ptosi-sta-tzoumerka-video/
https://www.exploremars.org/h2m-speaker-michael-meyer/
https://www.athensvoice.gr/epikairotita/ellada/785302/teos-vasilias-konstadinos-gluxbourg-i-periousia-kai-i-dikastiki-diamahi/
https://jobs.ag.ch/offene-stellen/fachspezialistin-fachspezialist-katastrophenvorsorge-abc-80/51b94f9a-0b69-4d53-a3c3-1db54be90493